Zijn “Sea Bunnies” schattig?

Zijn “Sea Bunnies” schattig?

De blauwe zeeslak later in het filmpje is een andere soort.

Recentelijk is de “sea bunny”, oftewel het zeekonijn, viral gegaan op het internet. Het gaat om een zeeslak met de wetenschappelijke naam Jorunna parva. Hij is waarschijnlijk viral gegaan, omdat hij er super schattig uitziet, een wit bolletje met oortjes. Hier is (in het Engels) een stukje uit een paper die de phylogenie (de relatie tussen verschillende soorten) van deze groep zeeslakken beschrijft:

The main features of the genus include a dorsum covered with caryophyllidia, low rhinophoral and branchial sheaths, a massive prostate with two sections, an unarmed vagina, a penis occasionally with hooks, an accessory gland with a spine, a labial cuticle (either smooth or with jaw elements), inner and lateral hamate radular teeth, and outermost teeth either  smooth or denticulate (Valdés and Gosliner, 2001).




Het klinkt allemaal nogal technisch, maar een paar dingen valt op. Zeeslakken zijn hermafrodieten, wat betekent dat ze zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen hebben. Een ongewapende vagina is daarom, lijkt me, fijn voor alle individuele zeeslakken. En een penis met haken? Gelukkig is deze eigenschap gereserveerd voor andere soorten uit deze groep want J. parva heeft ze niet (Camacho-García 2008). Ze hebben echter wel een “copulatory spine”, deze wordt in de sekspartner gestoken om hem vast te houden gedurende de seks. Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar zeeslakken seks lijkt mij toch echt niet zo fijn.

Foto van https://www.flickr.com/photos/crawl_ray/3221959369
Showing your true colors

In de foto hierboven kan je het zeekonijn zien zoals hij viral gegaan is, helemaal wit met schattige oortjes. De meeste zijn echter bruin, zoals in de foto’s hieronder. Ik geef toe dat ze er net iets schattiger uitzien in het wit. Het zeekonijn wordt bedekt met kleine uitstulpingen die “caryophyllidia” heten. Hoewel het onbekend is wat deze uitstulpingen precies doen, is het zeker dat de oortjes gebruikt worden om de omgevingen af te speuren naar voedsel en partners.

 

Foto uit (Camacho-García 2008).
Foto uit (Camacho-García 2008).

Een giftige schoonheid

Ondanks dat ze er schattig uitzien, is het zeekonijntje heel erg giftig. Ze halen deze gifstoffen uit de zeesponzen die ze eten. Daarom hoeven ze zich niet druk te maken of ze opgegeten worden. Dus is dit zeekonijntje schattig? Ja, zolang je niet erover nadenkt wat ze in de slaapkamer doen, is het een prachtig pluizig slakje met schattige oortjes.

Referenties:

Camacho-García, Y.E. and Gosliner, T. (2008) Systematic revision of Jorunna Bergh, 1876 (Nudibranchia: Discodorididae) with morphological phylogenetic analysis. Journal of Molluscan Studies 74: 143-181.

Valdés, A. and Gosliner, T. (2001) Systematics and phylogeny of the caryophyllidia-bearing dorids (Mollusca, Nudibranchia, Anthobranchia). Journal of the Linnean Society. 136: 535-636.

Geef een reactie